مراحل زایمان طبیعی

زایمان طبیعی

زایمان طبیعی | مراحل زایمان طبیعی

بسیاری از افراد متوجه تفاوت های زایمان طبیعی با سزارین نیستند و از این رو همیشه به دنبال دلیل محکمی برای انتخاب نوع زایمان هستند، در صورتی که مادر و فرزند هر دو سالم و بدون هیچ مشکل احتمالی باشند زایمان طبیعی توصیه می شود، جنین در زایمان طبیعی به صورت کامل رشد می کند و مشکلات تنفسی برای او به وجود نمی آید، جنین در زمان تولد به دلیل فشار هایی که به سر و قفسه ی سینه ی او وارد می شود، وارد مرحله ای از رشد می شود که شش ها و ریه های او به صورت کامل پاکسازی می شوند و در واقع توسط فشار وارده از رحم تکامل می یابد، همچنین مواد ی که در رحم مادر وجود دارد و کودک در زمان تولد برای بیرون آمدن باکتری های محافظت کننده را برمی دارد این باکتری ها وارد روده نوزاد می شوند و سیستم ایمنی را شکل می دهند، این مواد در واقع نوعی ماده ی محافظت کننده و ضد عفونی کننده برای نوزاد محسوب می شود که اورا از ابتلا به برخی بیماری های احتمالی حفظ می کند، همچنین بیان می شود که بهره ی هوشی این کودکان نسبت به نوزادان سزارینی بیشتر خواهد بود.

مراحل زایمان طبیعی

مرحله اول:

اولین مرحله زایمان طبیعی سه قسمت دارد :

۱دردهای ابتدایی

۲- دردهای فعال

۳- مرحلۀ انتقالی

مرحله اول که شامل درد های ابتدایی می شود ممکن است ۱۲-۱۴ ساعت  زمان ببرد ، البته این میزان درد در اولین زایمان دیده می شود  و  در زایمان های بعدی حدود ۵-۶ ساعت خواهد بود .

هنگام درد انقباضات رحم ، دهانۀ رحم را باز می کند و رحم را برای ورود سر نوزاد آماده می سازد.البته این  میزان این باز شدن معمولاً با سانتیمتر بیان می شود که در معایتۀ داخلی که با یک یا دو انگشت صورت میگیرد ، تعیین می شود . باز شدن کامل دهانۀ رحم ۱۰سانتی متر می باشد که آمادگی کامل مادر برای زایمان طبیعی را بیان می دارد  .

درد-زایمانمرحلۀ دوم زایمان : تولد نوزاد

متخصص زنان و زایمان شما را به اتاق زایمان و تخت زایمان خواهد برد .

تخت زایمان شبیه به یک صندلی بزرگ و بلند است که دو پایه در انتها دارد که پاهای شما را روی آنها قرار می دهند . این حالت می تواند عملیات زایمان و روند آن را ساده تر نماید . در حین زایمان طبیعی ناحیه ی  تناسلی شما با مواد ضد عفونی کننده و بهداشتی شسته می شود و روی شکم و پاهایتان پارچه های استریلی پهن می گردد .روش های کنترل درد و استرس در این زمان می تواند تاثیر به سزایی در کیفیت زایمان شما داشته باشد.

 

زمانی که درد می کشید ، انقباضات رحم باعث تحرک جنین به سمت رحم می شود ، فشار جنین به رحم باعث می شود تا دهانه رحم باز شود ، هنگامی که دهانۀ رحمتان ۱۰ سانتی متر باز شد ، ماما یا پزشکتان به شما می گوید که می توانید به طرف پایین زور بزنید ( معمولاً بطور ناخود آگاه چنین احساسی را خواهید داشت ) . تنفس دم و باز دم می تواند به شما در این رابطه کمک کند  . دقت داشته باشید که بیشتر از ۶-۵ ثانیه  نفس خود را حبث نکنید ،تغییر حالت در این مرحله می تواند به تغییر موقعیت جنین و تحرک او به سمت دهانه رحم کمک کند .   از زمان شروع انقباضات تا زمانی که سر جنین به صورت کامل می چرخد حدود دو ساعت زمان لازم است .

انقباضات-رحم

بعد از اینکه سر جنین کاملا به سمت پایین کشیده شد و به پرنیه فشار آورد ، اپیزیاتومی می تواند انجام گیرد . آخرین انقباض قبل از زایمان سر ، احتمالاً باعث یک احساس سوزش و کشیدگی می شود . بعد از تولد سر ، یک شانه و سپس شانۀ بعد و بلافاصله بقیه بدن به دنیا می آید . قسمت مشکل زایمان در درجۀ اول همان سر می باشد . زایمان شانۀ اول نیز مقداری ایجاد درد می کند اما بقیۀ بدن تقریباً به بیرون لیز می خورد .

تولد-نوزاد

البته بعد از اینکه نوزاد از رحم بیرون کشیده شد ، هنوز از طریق بند ناف به شما متصل است .در این مرحله نیاز است تا بند ناف از بدن شما جدا شده و البته جفت نیز بیرون کشیده شود .

مراقبت های بعد زایمان طبیعی

مادر پس از زایمان طبیعی حس بی حالی و ضعف دارد.که اگر رژیم غذایی صحیح ،ورزش اندازه و دوری از استرس و اضطراب را رعایت کنند به راحتی به وضعیت پیش از بارداری خود برمی گردند  و می توانند به آسانی به وظایف مادرانه ی خود در قبال کودک خود رسیدگی کنند.ورم و زخم در ناحیه باسن و شکم ها به استراحت کافی به تدریج از بین می روند و حالت های سفتی و سنگینی در پستان به وجود می آید.
اگر این علائم بیش از اندازه و غیر قابل تحمل باشد بایدآن را با پزشک خود در میان بگذارید تا با تشخیص پزشک و داروهای تجویز شده روند بهبودی مادر زودتر شکل بگیرد یک مادر بعد از زایمان طبیعی نباید آسپرین و داروهای رقیق کننده ی خون را  مصرف کند زیرا احتمال خونریزی در ستگاه تناسلی افزایش پیدا می کند و یا اینکه در شیر مادر آسپرین ایجاد می شود و کودک با خوردن آن دچار مشکلاتی خواهد شد.

علائم دیابت در کودکان

دیابت در کودکان

درمان دیابت | دیابت در کودکان | دیابت کودکان

امروزه متوجه رایج شدن دیابت در کودکان هستیم و متاسفانه دیابت در کودکان یک روند صعودی را در حال طی کردن دارد. بعضی از کودکان هنگامی که در رحم مادر خود هستند دچار دیابت می شوند.
برنامه غذایی کودکان امروزی ناسالم شده و هیچ نظم مشخصی طبق نیازهای کودکان در رژیم غذایی آنها دیده نمی شود و مصرف بیش اندازه ی خوراکی هایی که اشباع از شکر هستند و استفاده از چربی های مضر بدون کنترل رایج گشته است .از جمله عادت های رایج در کودکان کم تحرکی بیش از اندازه آنها می باشد و ورزش در برنامه روزانه ی آنها جای کم رنگی دارد. همه و همه ی این موارد احتمال مبتلا شدن به دیابت در کودکان را افزایش می دهد.آشنایی با بیماری دیابت از همان دوران ابتدای بیماری باید به کودکان آموزش داده شود.

علائم دیابت در کودکان

والدین کودکان باید در تشخیص علائم بیماری دیابت در کودکان خود دقت کنند و آنرا با روحیه اخلاقی کودکانشان اشتباه نگیرند. مواردی که ممکن است نشان دهد دیابت در کودکان وجود دارد:
کم تحرکی و بی میلی نشان دادن به فعالیت های روزانه و بازی در محیط های باز
زود عصبانی شدن و کج خلقی هایی که قبلا در آنها دیده نمی شده است.
کودک شما  معده  و سر درد خود را به شما گزارش می کند.

دیابت کودکان

تشخیص بیماری دیابت

تشخیص بیماری دیابت بر اساس  آزمایش قندخون انجام می شود، البته  وجود قند در ادرار نیز به تشخیص بیماری کمک می کند.
برای کنترل و درمان دیابت نیاز دارید تا به یک متخصص مراجعه نمایید و با دریافت رژیم و داروهای لازم در این زمینه میزان قند خون بدن را کنترل نمایید

پیشگیری و کنترل دیابت

اصلاح شیوه زندگی مهمترین و موثرترین  راه کنترل و پیشگیری از دیابت می باشد . برای این مهم هیچگاه دیر نیست . در زیر به برخی از راه های کنترل و پیشگیری از دیابت اشاره می کنیم :

افزایش فعالیت فیزیکی : افزایش تحرک یا به عبارتی ورزش منظم و مناسب سن و شرایط بدنی شما حتی اگر کاهش وزنی حاصل نشود سبب کاهش قند خون می شود و حساسیت به انسولین را افزایش می دهد.
مصرف مواد غذایی فیبردار : مواد فیبری قادر به کنترل قند خون هستند ضمن اینکه با دادن حس سیری سبب کاهش وزن می شوند.
استفاده از غلات سبوس دار : خطر ابتلا به قند خون را کاهش داده و قند را در یک سطح ثابتی نگه می دارد.
کاهش وزن : کاهش وزن تاثیر بسازائی در کاهش قند خون دارد و برعکس آن نیز صادق است .
رژیم غذایی سالم : مصرف کم کربوهیدرات ها و کاهش مصرف تنقلات و شیرینی جات در کنترل و پیشگری جز عوامل ضروری هستند.

تاثیرات دیابت بر کلیه ها

بیماری دیابت که امروزه بسیار شایع و همه گیر شده است می تواند به عنوان یک بیماری مخرب تبدیل شود که تمامی اندام های حساس بدن را تحت تاثیر قرار دهد .
طبق امار بدست آمده از انجمن دیابت ، حدودا ۳۰ درصد بیماران مبتلا به دیابت نوع ۱ و ۱۰ تا ۴۰ درصد بیماران مبتلا به دیابت نوع ۲ در نهایت به بیماری های کلیوی نیز مبتلا خواهند شد. کنترل دیابت در ابتدای ابتلا به آن بسیار آسان خواهد بود و البته با توجه به اهمیت این مساله نیاز است که شما از تغذیه سالم و مراقبت های ویژه برخوردار باشید.

شایع ترین علت نارسایی کلیه در دنیا، درگیری کلیه در زمینه بیماری دیابت است که معمولا ۵ سال پس از شروع بیماری قند ظاهر می شود، اما از آنجا که افراد مبتلا به دیابت نوع دو با تاخیر متوجه بیماری خود می شوند در زمان اولین مراجعه هم می توانند دچار عارضه کلیوی باشند.
مراجعه به متخصص غدد و متابولیسم می تواند شما را از پیشرفت بیماری و یا شیوع آن بازدارد .
فرد مبتلا به دیابت دچار آسیب های جدی خواهد شد که در صورت عدم کنترل دیابت ، عروق خونی کوچک آسیب می بینند. وقتی عروق خونی کلیه ها آسیب می بینند، کلیه های شما نمی توانند خون را به خوبی تصفیه کنند. در نتیجه بیشتر از آنچه که باید، آب و نمک در بدنتان جمع و باعث افزایش وزن و تورم قوزک پا می شود. چاقی یکی از مهم ترین و شایع ترین عوارض دیابت است که باید به سرعت کنترل شود و فرد به وزن ایده آل و مناسب برسد.
دیابت همچنین ممکن است به سیستم عصبی بدنتان آسیب برساند. این امر می تواند باعث اشکال در تخلیه مثانه بشود. فشار حاصل از پر بودن مثانه می تواند به کلیه ها پس زده و به آنها آسیب برساند. همچنین، اگر ادرار به مدت طولانی در مثانه بماند می تواند باعث ایجاد عفونت بشود چون باکتری ها در ادراری که حاوی مقدار زیادی قند است، به سرعت رشد می کنند.
زمانی که کلیه ها دیگر قادر نباشند به حفظ سلامتی فرد کمک کنند ، بیمار با نارسایی شدید کلیه ها مواجه خواهد شد . در این شرایط دیالیز یا پیوند صورت می گیرد. این وضعیت زمانی اتفاق می افتد که فقط ۱۰ تا ۱۵ درصد کلیه ها کار می کنند. فاصله زمانی معمول بین شروع آسیب کلیوی ناشی از دیابت و نارسایی پیشرفته کلیه حدود ۷ ـ ۵ سال است.

آسیب های وارد شده به کلیه ها باتوجه به تخریب سریع آن باعث می شود که شما در تخلیه مثانه دچار مشکل شوید و عفونی شدن کلیه ها می تواند با عوارضی چون بالا رفتن فشار خون و تورم پاها ،عدم کنترل ادرار ، ضعف و بی حالی ، کم خونی و رنگ پریدگی همراه باشد.