کفش دیابتی

بنا تحقیقات و پژوهش های اخیر انجام شده، بیماران مبتلا به دیابت نوع اول و دوم نیاز به استفاده از کفش های مخصوصی دارند. بیماران دیابتی در تمام فصول حتی در تابستان باید از کفش های جلو بسته استفاده نمایند. پوشیدن کفش های جلو بسته باعث می شود که سنگ و شیشه و… که باعث زخم شدن پاها می شود به داخل کفش آن ها نرود.
استفاده از کفش های جلو باز مثل صندل ممکن است باعث ورود سنگ های کوچک و یا خرده شیشه شکسته و… به داخل کفش و آسیب رساندن به پاهای آنان شود، اما از آنجایی که اعصاب پاهای این اشخاص به دلیل بیماری دیابت آسیب دیده لذا نمی توانند احساس درد و زخم را منتقل کنند و در نتیجه خود بیمار متوجه زخم نخواهد شد.
بنا به آمار و پژوهش های انجام شده یک فرد از میان هر چهار فرد مبتلا به بیماری دیابت (نوع اول یا دوم) در طول زندگی خویش از زخم های مچ پا رنج می برد که اصطلاحا به آن سندرم پای دیابتی گفته می شود. سندرم پای دیابتی می تواند باعث ایجاد عفونت و در نتیجه منجر به قطع عضو شود.
از طرفی بنا به گفته دانشمندان بهترین و مناسبترین کفش برای بیماران دیابتی کفش های جلو بسته ای است که منفذ تهویه داشته باشد تا همواره داخل کفش مناسب باشد. استفاده از کفش هایی که از داخل بافت یا پشم کار شده است برای بیماران دیابتی مناسب نیست زیرا این کفش ها بر روی پای بیمار فشار وارد می کند.
بیمار مبتلا به بیماری دیابت باید همواره قدم خود را به واسطه خود یا پزشک یا با استفاده از آینه معاینه کند، تا در صورت وجود هر گونه زخم و یا ناراحتی درمان فورا انجام شود.

کفش مناسب بیماران دیابتی باید دارای شرایط زیر باشد:

•  گشاد، راحت، نرم، سبک و انعطاف پذیر باشد
•  هیچ گونه مواد سفت و سختی در کف آن بکار نرفته باشد.
•  هیچ گونه اثری مثل قرمزی یا کبودی یا زخم بر جا نگذارد
•  کفش نوک تیز نباشد ( اینگونه کفش ها معمولا زنانه می باشند)
•  پاشنه بلند یا جلو باز و پشت باز نباشد
•  در صورت امکان کفش مخصوص برای بیمار دوخته شود، مخصوصا بیماری که از مشکلات استخوانی یا مفصلی رنج می برد.
•  پس از استفاده از کفش پاهای خود را معاینه کنید، در صورت وجود تورم یا زخم و… آن کفش مناسب شما نخواهد بود.
•  از دمپایی و صندل فقط داخل منزل استفاده نمایید
•  کفش جدید در روزهای اول بیشتر از دو ساعت استفاده نشود زیرا ممکن است باعث تاول و زخم شود.
•  قبل از استفاده از کفش حتما از خالی بودن آن اطمینان حاصل کنید (از عدم وجود سنگ یا شی نوک تیز مطمئن شوید)
•  هرگز کفش را بدون جوراب نپوشید.
همچنین توصیه می شود که از جوراب گشاد و نخی و نرم و خشک استفاده نمایید. جوراب بیمار باید عاری از هرگونه مواد نایلونی باشد.

در فروشگاه تجهیزات پزشکی بازار طب کفش دیابتی زنانه  و مردانه با ویژگی های ذکر شده عرضه می گردد .

کفش دیابتی زنانه باوئرفایند

نوروپاتی

نوروپاتی محیطی عبارتست از اختلال عصب، که اعصاب محیطی و نخاع و سایر اعصاب و قسمت های بدن را درگیر می کند.

دلایل ایجاد نوروپاتی

نوروپاتی می تواند به دلایل زیادی ایجاد شود که برخی از آنها عبارتند از:
•  مصرف داورهای اعصاب یا چرک خشک کن
•  استفاده از داروهای ضد سرطان
•  کمبود ویتامین در بدن
•  بیماری های وراثتی و ژنتیکی
•  اشخاصی که در معرض سموم و آلیاژهای سنگین از جمله سرب و جیوه و حشره کش ها و… قرار می گیرند.
•  در معرض اشعه قرار گرفتن
•  در معرض سرمای شدید قرار گرفتن
•  مصرف الکل و اعتیاد به آن
•  دیابت نوع 1 و 2
•  بیماری هایی که سیستم امنیتی بدن را درگیر می کنند مثل سرطان یا ایدز و…
•  مشکلات و نارسایی مزمن کلیه
•  ماندن بیمار در قسمت آی سی یو به مدت طولانی
•  آتروز
•  کمبود ویتامین B به خصوص B12
•  بیماری های واگیر دار و اختلالات ارثی مثل بیماری پلی نوروپاتی آمیلوئید، بیماری هایی که اندام تحتانی را درگیر می کند، لوپوس، که همه این بیماری ها می تواند بیماری نوروپاتی را ایجاد کند.

علائم بیماری نوروپاتی

پیدایش هر کدام از علامت های زیر می تواند دلیل بر بیماری نوروپاتی باشد:
•  بی حسی در اندام یا خواب رفتن عضو که معمولا با مور مور شدن شروع شود
•  مور مور شدن
•  درد که معمولا با سوزش یا بی حسی همراه باشد
•  احساس سختی هنگام راه رفتن
•  عدم تعادل
•  فلج
•  سرگیجه، این سرگیجه می تواند ناشی از فشار خون باشد.
•  حساس شدن بدن به لمس
•  تغییرات پوست یا ناخن یا حتی مو
•  درد ناگهانی و تیز، دردی شبیه تیر کشیدن یا برق گرفتگی که بسیار ناگهانی باشد
•  مشکلات روده و گوارشی
•  احساس درد در پا و کاهش رفلکس در پا
در اشخاص دیابتی شایع ترین علامت می تواند بی حسی در پا باشد. که علامتی بسیار خطرناک بوده و می تواند موجب آسیب دیدگی شود. در اشخاص دیابتی نوروپاتی می تواند بدون هیچ علامتی ظاهر شود، لذا بدون ایجاد هیچ علامتی اعصاب را درگیر کرده و به آن ها آسیب می رساند.
نبودن علامت بسیار خطرناک است زیرا باعث می شود شخص دلیلی برای رفتن به پزشک وانجام معاینات نیابد. البته ممکن است اشخاص مبتلا به دیابت از حساس شدن پای خود رنج ببرند و به این دلیل به پزشک مراجعه نمایند.
مشکلات ادراری ازجمله تکرر ادرار، فوریت ادراری، شب ادراری ( بیداری در شب برای ادرار کردن به کرات)، بی اختیاری ادراری، تردید در ادرار کردن و ترس از آن، جریان ادرار ضعیف، احتباس ادراری و برخی مواقع سوزش ادراری می تواند از علائم ابتلا به نوروپاتی باشد.

درمان دیابت


دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

پنج × 1 =


Notice: ob_end_flush(): failed to send buffer of zlib output compression (0) in /home/themsazi/public_html/wp-includes/functions.php on line 3743